.

Geschiedenis

In 1977 was het zo ver "de Pierewieten" (Robby Colpaert en Otto Tromp) zouden voor het eerst mee doen in de stoet. Een ouwe auto, een garage, een halve bus verf, een zaterdagmiddag knoeien en de klus was geklaard. Niet wetende dat deze uitspatting nog een behoorlijk staartje zou krijgen, kregen we bij dit eerste optreden een eerste prijs uitgereikt. Het jaar erop moest natuurlijk de beker verdedigd worden en maakten we er wel twee zaterdagmiddagen werk van.

In 1979 werd het duo een trio, vele handen maken tenslotte licht werk, en omdat het ook een stuk gezelliger was met een paar man meer, waren we in 1980 met vijf. In de jaren die volgden is de groep wisselend van samenstelling geweest. Er ging iemand weg of er kwamen mensen bij (er is een strenge selectie om er bij te mogen komen). In 1997 namen we zelfs met z’n zestienen aan de stoet deel omdat veel kinderen van de Pierewieten hun bijdrage leverden. Heden ten dage (2004) bestaan “de Pierewieten” uit 10 leden en twee aspiranten.

Zoals het ledenbestand in de loop der jaren is veranderd zo is ook de organisatie van ons clubje aardig gewijzigd. In de beginjaren was het heel normaal dat een plan gesmeed werd terwijl we ergens aan de toog stonden, later gingen we er al eens voor zitten aan de stamtafel bij Johan en Marietje in het Schippershuis. De geldzaken werden op een zeer simpele manier opgelost want diegene die toevallig geld in zijn zak had betaalde gewoon.

Dat het zo niet langer kon duren zagen we zelf wel in, en daarom besloten we om Robby tot voorzitter te benoemen omdat hij toch altijd de meeste praatjes had. Hij werd hiermee niet alleen officieel leider/lijder maar ook eindverantwoordelijke voor het totale carnavalsgebeuren wat voor de rest een hele geruststelling was. Zitten aan de stamtafel werd zelfs "vergaderen" aan de stamtafel bij Pol (in datzelfde Schippershuis) die ons zo nu en dan al eens wat geld toestopte omdat hij heel goed begreep dat we maar een armlastig stelletje waren.

Omdat we het daar zo naar ons zin hadden besloten we tussen neus en lippen door dat dat ons clublokaal was. De opvolgster van Pol was Linda die niet alleen jaarlijks doneerde maar ook het pintje voor het bouwen invoerde. Zij genoot met volle teugen als we weer eens rond de tafel zaten om plannen te ontwikkelen op barbriefjes of bierviltjes. Nadat we ervaring hadden opgedaan met de voorzitter werden ook een secretaris en een penningmeester aangesteld. Deze laatste had al ervaring en was al eens ergens met de kas gaan lopen zo werd verteld. Wij waren van mening dat als je in een klein groepje een kas kunt opbouwen die de moeite is om mee te gaan lopen dan moet dat een bijzonder spaarzaam man zijn, precies wat we nodig hadden. Linda ging en Angelika kwam. Zij nam niet alleen het rondje van het bouwen over maar ook de donatie welke zij aanpaste aan de tijd. Halverwege 2004 werd Angelika opgevolgd door Piet, en ook daar hebben we geen klachten over. Door gezamenlijke inzet is er een ware sponsorgroep tot stand gekomen die het ons mogelijk maakt om redelijk ongestoord te bouwen. Om onszelf te overtreffen zijn we in 2002 naar de notaris gegaan om ons gebeuren officieel in te laten schrijven en heten daarom vanaf dan:
CARNAVALSSTICHTING DE PIEREWIETEN.

.